Via, via, via ben ik terechtgekomen op de webstek van een fotograaf in Siberië.
Die Lobur is de man die de trouwfoto's van Maria, de dochter van mijn correspondente Lena, gemaakt heeft. Die fotograaf maakt foto's die me boeien, van die speciale die me intrigeren, kortom foto's die me raken. En vaneigens wil ik die soort siberische fotografie delen met de grote buitenwereld van tinternet.
Geklikt tot een groot beeld komt de bevreemdende sfeer beter tot zijn recht.
Mijn blog: de kroniek van ingevulde verloren tijd. Het bewijs dat bezig zijn niet noodzakelijk nuttig moet zijn. Als het maar plezant blijft. Af en toe eens wat fotootjes showen, wat onzin uitkramen, en ook wat provoceren, allemaal de expressie van mijn chaotische fantasie. Of zou het toch een therapie zijn tegen dementie?
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
-
De lente nadert, het is tijd om de donkere bladzijden om te draaien en te denken aan lichtere zaken. Zoals de bronzen naakten van Irenee Du...
-
D e tijd vliegt over ons heen en laat slechts een vluchtige schaduw achter. Het besef dat alles wat wij beleven evalueert tot een herinner...
-
Lang geleden, ben ik als vijftienjarige in 1957 of 1958 in de Blankenbergse cinema Colisé gaan kijken naar de film "Et Dieu créa la ...







Geen opmerkingen:
Een reactie posten