uit de soundtrack van mijn jeugd. Een leeftijdsgenootje die mij dierbaar was. Rip Françoise, rust in vrede.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
-
De lente nadert, het is tijd om de donkere bladzijden om te draaien en te denken aan lichtere zaken. Zoals de bronzen naakten van Irenee Du... -
D e tijd vliegt over ons heen en laat slechts een vluchtige schaduw achter. Het besef dat alles wat wij beleven evalueert tot een herinner...
-
Lang geleden, ben ik als vijftienjarige in 1957 of 1958 in de Blankenbergse cinema Colisé gaan kijken naar de film "Et Dieu créa la ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten